ตั้งแต่จำความได้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาในตลอดชีวิต ที่คิดว่าน่ากลัว ที่สุดก่อนหน้านี้ คงหนีไม่พ้น "พฤษภาทมิฬ" ตอนนั้นพึ่งจะอยู่ชั้นประถม ไมค่อยรู้เรื่องราวอะไรมากมาย แต่เพราะว่าบ้านอยู่ไม่ไกลจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ตอนนั้นได้ยินเสียงระเบิด เสียงปืนแผ่วๆ ไม่รู้จักคำว่าเคอร์ฟิ้ว คืออะไร
แต่ที่จำได้คือ มีรถยนต์วิ่งเข้ามาที่หน้าหมู่บ้าน แล้วร้องขอว่า ขอหลบอยู่ในนี้ได้ไหม เพราะหนีมา กลัวโดนยิง คนที่อยู่ในรถเป็นพวกวัยรุ่น อายุก็น่ามหาลัย ขับรถออกมาด้วยความคิดที่ว่า ไม่เห็นจะน่ากลัว แต่พอมาเจอเหตุการณ์จึงต้องหนีมา
ตอนนั้นจำได้ว่า พ่อแม่ สั่งให้ปิดไฟในบ้าน อยู่แต่ในบ้านห้ามออกไปไหน เราได้แต่หลบอยู่ที่หน้าต่าง แง้มผ้าม่านดูเหตุการณ์ด้วยความสนใจ
เหตุการณ์ที่เห็นตอนนั้น ก็มาจากภาพข่าว มีคนโดนยิง แล้วสุดท้ายก็จบลงได้เพราะ บารมีในหลวง
ตอนนั้นดีใจที่จบลงได้ คิดว่าถ้าเราไม่มีในหลวงจะเกิดอะไรขึ้นนะ คำถามที่เกิดขึ้นในใจ
ผ่านมาอีกสิบปี เหตุการณ์การชุมนุมก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
ครั้งแรก เสื้อเหลือง ขับไล่คนคนหนึ่ง ที่โกงชาติบ้านเมือง ให้ออกไป ตอนนั้น เราก็สนับสนุนนะ เพราะเราทนไม่ได้ ที่ทำไมคนๆหนึ่งมันไม่ต้องจ่ายภาษี แต่เราต้องจ่าย ทำไมลูกหลานมันโกงข้อสอบ เพื่อสอบเข้า หรือเรียนให้จบได้ แต่ไม่ผิด
แต่ที่สำคัญ คนๆนี้โกงการเลือกตั้ง โดยเอาเงินภาษีคนไทยมาซื้อเสียงไง
นโยบายหมูบ้านละล้าน สำหรับเราคือการซื้อเสียง อย่างชาญฉลาด ได้โดยไม่เสียเงินตัวเอง ประหยัดไปได้หลายบาทเนอะ
การทำธุรกิจ ที่เอื้อผลประโยชน์ให้แก่วงศาคณาญาติของมันคนนั้น
เราทนไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ
หลังจากนั้นก็มีการปฏิวัติ ที่เราคิดว่าหลายๆคนรอมานาน
ผ่านไป 1 ปี มีการเลือกตั้งใหม่ ก็มีคนพยายามแบบเดิม กลับมาเป็นตุ๊กตาแทนคนๆนั้น
เสื้อเหลืองก็กลับมาอีกครั้ง มาประท้วงให้ตุ๊กตา ไร้สมอง ออกไปซะ มันก็ไม่ยอมออกไป จนทางกลุ่มชุมนุมเรื่อยๆ แล้วก็เกิดเหตุการณ์ ปราบผู้ชุมนุม โดยใช้ระเบิด อันนี้อย่ามาบอกว่าไม่จริง เพราะพี่ชายเรา ก็ไป ภาพที่มันให้เราดู มันคือระเบิดชัดๆ ทำให้คนตาย
อย่างไรก็ดี ถึงแม้เราจะสนับสนุนเสื้อเหลือง แต่เราก็ยืนยันว่า ไม่ไม่ชอบที่เค้าไปชุมนุมที่สนามบิน
ถัดมาเป็นนายกคนปัจจุบัน นายกอภิสิทธิ์
เราหวัง หวังไว้ว่า ท่านจะช่วยให้ประเทศชาติดีขึ้นกว่านี้ แต่ก็มีพวกเสื้อแดง มาชุมนุม บอกว่าท่านมาไม่ถูกกฏหมาย ข้อนี้เราก็สงสัยมานานว่า คิดได้ไง พอคนตัวเองขึ้น ยอมรัยหน้าชื่อตาบาน แต่พอคนอื่นมาบอกว่า ผิด
เราก็ไม่เข้าใจหลักการของคนเสื้อแดงเท่าไรนัก
ถ้าคุณอยากแก้ไขรัฐธรรมนูญ ช่วยทำให้ถูกต้องด้วย มิใช่ แบบนี้
คุณมาชุมนุมที่ราชดำเนิน เราคนหนึ่งก้เดือดร้อน แต่ยังพอรับได้
พอคุณมาอยู่แถวราชประสงค์ อันนี้เรารับไม่ได้ คุณทำให้คนหลายคนมากๆ เดือดร้อน คนที่เค้าต้องทำงานแถวนั้นเดือนร้อน เศรฐกิจไทยพัง คุณไม่สนใจ
แถมคุณยังจะมาระรานคนแถวสีลม ระแวกที่คนส่วนใหญ่ จ่ายภาษี เพื่อสร้างชาติ แต่คุณกลับระราน มันน่าอนาถยิ่ง
ยิ่งน่าคิด วันที่มีระเบิดตกลงที่สถานีรถไฟฟ้า ศาลาแดง ยังดีที่พระคุ้มครองเรา และคนรู้จักไม่ให้โดน เวลานั้นเป็นเวลาที่เราเดินทางกลับจากทำงานเกือบทุกวัน แต่เคราะห์ดี ที่เราหนีไปเที่ยวกะเพื่อนตอนเย็น รอดตัวไป
หลังจากนั้นมา เราก็ต้องนั่งทำงานไป หาข่าวไป ด้วยความที่ไม่รู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง
เราก็เป็นส่วนหนึ่งที่ต่อต้านการยุบสภา เรามองว่าประเทศชาติ บอบช้ำมามากแล้ว อีกปีกว่าก็จะมีการเลือกตั้งใหม่ ควรจะสร้างสิ่งที่มีประโยชน์สำหรับชาติให้เกิดขึ้น
เราไม่รู้นะ ว่าการที่คุณ เสื้อแดง ทั้งหลายมาชุมนุม นั้นเพื่ออะไร
เพื่อประชาธิปไตย จริงหรือ
เพื่อล้มอำมาตย์ แล้วเค้าคือใคร
แต่เรากลับมองว่า
เพื่อทักษิณ คือเหตุผลหลัก
เพื่อเงิน คือเหตุผลรอง
เพื่อล้มเจ้า ใช่หรือไม่
ตอนที่นายกเสนอ Roadmap 5 ข้อมานั้น ตอนนั้นเราต่อต้านมากก ทำไมเราต้องยอมคนกลุ่มหนึ่ง ที่คิดว่า นายกทำอะไร ตอนนั้นเราโกรธมากกก โกรธนายกสุดๆ
แล้วไง เสื้อแดงก็ยังไม่ยอมถอย เรียกร้องเพิ่ม ได้คืบ จะเอาศอก
สุดท้ายก็ไม่ยอมลง ทั้งๆตอนนั้น ชาติเราก็บอบช้ำมากแล้ว
คนตายไปหลายคน บาดเจ็บไปก็หลายคน
ต่างชาติมองเราไม่มั่นคง และไม่ปลอดภัยอีกต่อไป
สุดท้ายก็มาจบที่คนกลุ่มหนึ่ง มาเผาบ้าน เผาเมือง
เริ่มจากเผายาง ที่ทำร้ายคนระแวกนั้น และทำลายโลกที่สวยงาม ให้มันแย่ยิ่งกว่าเก่า
จากนั้นก็เริ่มเผาบ้าน เผาเมือง
ภาพที่เห็น มันน่าเศร้ามากกก เมืองที่เราอยู่ เคยอาศัยมีแต่กลุ่มควัน แสงสีแดงจากเปลวไฟ
นี้หรือคือ ประเทศไทย
นี้หรือ คือ สยามเมืองยิ้ม
นี้หรือ คือ ประเทศที่ติดอันดับคนต่างชาติอยากจะมาท่องเที่ยว
อยากจะถามคนทีทำร้ายประเทศว่า คือทำไปเพื่ออะไร
คุณทำร้ายคนในประเทศเดียวกันทำไม
คุณทำร้ายชาติตัวเองทำไม
คุณทำร้ายบ้านตัวเองทำไม
แล้วสิ่งที่คุณได้คืออะไร
ตาสว่างได้แล้ว เปิดตาให้กว้าง หมดอะไรให้มันลึกกว่านี้หน่อย เราสร้างชาติมา เรายืนหยัดมาเป็นชาติไทย ได้อย่างไร เราเสียเลือด เสียเนื้อไปเท่าไร กว่าจะป้องปกรักษา บ้านนี้ ให้สวยงาม และน่าอยู่ อย่างนี้
แต่เพียงแค่พริบตา มันหายไปกลับเปลวไฟ
วันนี้ได้ดูข่าว ยังมีคนบางคน ยิ้มร่าเริง โดยไม่สำนึกว่า คุณทำร้ายชาติไปเท่าไร คุณทำร้ายคนไทยด้วยกันไปเท่าไร
แทนที่เราจะได้เอาภาษีไปพัฒนาอีกหลายๆด้าน แต่กลับต้องเอามาซ่อมแซมในสิ่งที่ถูกทำลายไป
อย่าถามว่าทำไมคุณไม่ได้อะไร อย่าถามว่าทำไมบ้านคุณไม่พัฒนา
เรียนมาตั้งแต่เด็ก บอกว่าเราจะเป็นเสื้อตัวที่ห้า ผ่านมาจะ 15 ปี เราแพ้ชาติอย่างเวียดนาม และลาว ไปแล้ว เค้าเจริญกว่าเรา เค้ามีจิตสำนึกดีกว่าเรา
หรือว่าเพราะเค้าเคยเสียชาติ ให้ไปกับคนชาติอื่น อย่างฝรั่งเศส พอเค้าได้ชาติคืนกลับมา เค้าเลยรักษายิ่งชีพ
แต่คนไทย ไม่รักษา กลับทำร้าย และ ทำลายอย่างช้าๆ
ไห้ได้ไหม หยุดได้ไหม ขอให้เหตุการณ์แบบนี้ สอนเราคนไทย ให้หยุด คิด แล้ว มอง
มองให้ลึก ให้นาน แล้วตระหนักมากๆ
ขอให้เหตุการณ์นี้ เป็นครั้งสุดท้ายที่จะเกิดแบบนี้ ขอให้คนไทยรักชาติมากๆ
ถ้าคนไทยไม่รักกัน แล้วเราจะอยู่ยังไง
หวังว่าคนไทยจะรักกันมากกว่านี้
เคารพกันมากกว่านี้
และรักประเทศไทยมากกว่านี้
และสิ่งสำคัญที่สุด เรามีในหลวงที่รักเรามากขนาดนี้ ทำไมเราไม่รักท่านบ้าง
คิดในใจว่า ไม่อยากทำงานเลย เบื่อ อยากหยุด ไปเที่ยว
แต่ไม่เคยคิดว่า จะได้หยุดงานนานเกือบอาทิตย์ รู้สึกเบื่อมากกกกกกก หดหู่มากกก
ต่อไปนี้ เค้าจะรักงานมากกว่านี้ คอยดู
