w-inds.blue.sky

มาเล่าเรื่องไปพัทยาตอนสุดท้ายแล้วครับ กลัวลืม เดี๋ยวความทรงจำที่สนุกครั้งหนึ่งในชีวิตจะลืมเอา

ความเดิมตอนที่แล้ว ทุกคนนอนสายกันมาก ยกเว้นผึ้ง

เพราะฉะนั้นคนที่นอนตื่นเร็วที่สุดก็คงหนีไม่พ้น ผึ้งนั้นเอง

ตอนเช้าๆ ก็มีบุคคลหนึ่งตื่น อาบน้ำเสร็จเรียบร้อย แต่งตัว แต่งหน้า

แต่นอกจากนั้น เธอเปิดทีวีดู การตูน กะ ละคร โดยเฉพาะ พระทินวงศ์ .......

จากคำบอกเล่าระหว่างที่เธอเปิดทีวีอยู่นั้น ก็มี 2 ศพที่กลิ้งไป กลิ้งมา คือเรา กะ เอ

เนื่องด้วยว่า ทีวีมันอยู่ใกล้สุดก็เลยเสียงดังไปนิด เราก็รู้สึกรำคาญเลยพลิกตัวไป พลิกตัวมา นั้นเอง และแล้วเสียงก็เงียบไป

เราก็หลับต่อดิ ถามได้ แต่นอนได้ไม่นาน ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมงเราก็รู้สึกตัว

นอนพลิกไปมาหลายรอบ แต่ก็หลับไม่ลงแล้ว เลยยอมตื่นขึ้นมาอาบน้ำบ้าง

อาบน้ำเสร็จ แต่งตัวเสร็จทุกคนยังไม่ตื่น เราก็เลยลงไปข้างล่าง โทรหาผึ้งเพราะผึ้งไม่อยู่ในห้อง ปรากฏว่าผึ้งนั่งอยู่ข้างล่าง ก็เลยนั่งคุย กันสักพัก ก็เลยเดินขึ้นห้องไป

ผึ้งเป็นคนเดินเปิดประตู และแล้ว ผึ้งก็โดนแกล้ง (จากใครหว่าจำไม่ได้ เอ หรือ อั๋นหนอ)

จากนั้นทุกคนก็ทยอยกันอาบน้ำ กันเรื่อยๆ

พวกที่อาบน้ำเสร็จแล้วก็เริ่มตั้งวงไพ่ อีกรอบ คราวนี้ไม่ได้กินตัง แต่เปลี่ยนมาเล่นดีดนิ้วแทน เก้าเก ก็เกทับกันหย่ายยยยยยยย

จากคนต่างเจ็บกันระนาว แต่ที่นวมสุดๆก็คนหนีไม่พ้น 3 คน เอ อั๋น และก็ผึ้ง

ดีดกันแบบว่าจะไปชิงแชมป์ดีดนิ้วกันซะงั้นอ่ะ

พอเริ่มเที่ยง ทุกคนก็ออกจากที่พัก ไปหาของกินกันเถอะ หิวข้าว

ตามหาร้านที่ชื่อ ทาซาน แต่หาไม่เจอ วนไปมาหลายรอบ สุดท้ายก็กินร้านอื่น

จำไม่ได้ว่าชื่อร้านอะไร แต่รู้ว่าแพงครับเพื่อนๆ ก็กินกันแค่นั้น ไม่สั่งเยอะ กะว่าจะไปลุยที่อื่นต่อ

แล้วเราก็ไปบ้านของเจ้าของ สหฟารม์

ตอนแรกที่เห็นนะ คิดว่า มัสยิด สารภาพกันตรงๆเลย มันคล้ายมากๆเลยล่ะ

เค้าคิดค่าเข้า คนไทย 100 ต่างชาติ 200 นักเรียน นักศึกษา 50

เราก็ทำตัวเนียน ให้น้องไปซื้อ แล้วบอกว่าเราเป็นนักศึกษา (แปลว่าหน้าตายังให้อยู่)

ก็เข้าไปชม ตึกนั้น ตึกนี้ ห้องนู้น ห้องนี้ ดูหย่ายมากๆเลยล่ะ

คงทำความสะอาดจนอ้วกกกกกกกกกก

บ้านก็สวยดี แต่อยู่แล้วคงเหงา เพราะหย่ายมากเลยล่ะ

ก็อยู่ในนั้น ก็แวะไปกิน แฮมเบอร์เกอร์ เห็นเอ ว่า มันอร่อยดี แต่เราก็ไม่ได้กิน

หลังจากนั้น ทุกคนก็บึ่งรถกลับกัน เพราะว่าวันพรุ่งนี้ทุกคนก็มีภารกิจ ไปเรียน ไปทำงานทำการกัน ยกเว้นเรา

ระหว่างทางก็คุยกัน เล่นกัน แกล้งกันไป แกล้งกันมา

ถึงครึ่งทางก็แวะห้องน้ำกัน แอบมีอู้เดินซื้อขนมกินกันเล็กน้อย

พอขึ้นรถ มุ่งหน้ากลับ คราวนี้มีขนม นมเนยกินกันอย่างอิ่มหมีพีมันเลยทีเดียว

ระหว่างทางกลับ ฟ้าดูครึมๆ ฝนตกแน่ๆเลย แล้วฝนก็ตก แต่ไม่แรง

แต่ท้งฟ้านี้ดิ สีแปลกตามากกกกกก

คือเป็น สีเหลือง นิยาม คำว่า ฟ้าเหลือง ทุกคนยกเว้น น้องเบน ก็ขำดิ

เพราะนึกถึงคำพูดพี่ต้า อ้ากกกกกก ไม่คิดว่าจะได้เห็น ไม่ขออธิบาย ถ้าอยากรู้จะอธิบายส่วนตัวนะจ๊ะ

แต่ที่แน่ๆ น้องเบนนะ รู้แล้วล่ะ เพราะมีคนบอกไปแล้ววววว

แล้วอั๋นก็ถีบเรา เอ้ย ส่งเราที่รามคำแหง ผึ้งกลับหอ มนต์กะเล็กก็นั่งรถตู้กลับบ้าน

ส่วนที่เหลือ เอ อั๋น เบน กลับหอที่บางนาค่ะ

แล้วทริปเที่ยวคาวนี้ของเราก็จบลง

สนุก และ มันส์มาก อย่างไม่น่าเชื่อ นี้แหละข้อดีของการที่ไปกันน้อยๆ

เพราะเที่ยวกันอย่างสบายใจ ไม่มีใครขัด อยากไปไหนก็ไปกัน

เค้าเรียกว่า คนเยอะ เรื่องมันก็แยะ งั้นนี้ท่าจะจริงครับ